Op ons huwelijk kregen we van Willem zijn ouders een weekje naar Italië cadeau, naar het bij ons zeer geliefde plaatsje Bolsena in de regio Lazio. Wij hebben ze gevraagd om met ons mee te gaan, en zodoende begonnen we donderdag 04 september om 8.00 uur in hun Renault (die ondanks z’n demente cd-speler toch wel lekker rijdt) aan de reis van bijna 1700 kilometer. Na een overnachtig in Oostenrijk kwamen we vrijdag rond half 5 in Bolsena aan. We hebben de auto, op zijn Italiaans, illegaal op het dorpsplein gezet om de aankomst te vieren met ‘Gelati’!
Ons Agriturismo bevond zich een kilometer of 2 van het centrum van het dorp. Een Agriturismo is een appartement bij de boer, die dus naast het ‘boeren’ ook inkomsten heeft uit vakantieverblijven. Hier werden allerlei groenten verbouwd en ze hielden bijen. Ze verkochten jam, olie, honing, groente, fruit en héérlijke Limoncello Crema!!! Het appartement was heel ruim en mooi, het geheel was prima onderhouden. Vanaf het appartement liep een zandpad naar het strandje aan het meer. Een eigen strandje, dus heerlijk rustig.
We hebben een week lang heerlijk genoten van het niets hoeven, het lekkere weer (zo’n 30 graden), het heerlijke eten en drinken. Echt geweldig! We zijn een dagje naar Siene geweest en naar het Lagi di Vicolo. Rondom dat meer zijn allemaal hazelnootboomgaaden. 80% van deze noten gaan naar Nutella, voor in de hazelnootpasta. Het was oogstseizoen en ze waren druk bezig in de boomgaarden: de noten werden bij elkaar geveegd en dan met een soort stofzuiger opgezogen. Het gaf een hoop stof, maar dat maakte het beeld ook wel weer mysterieus, omdat de zon op het stof scheen. Langs de weg lagen heel veel noten en er waren dan ook mensen die langs de berm aan het rapen waren. Wij hadden ook een zakje mee (wisten dat het oogstseizoen was) en we hebben ook wat noten meegenomen: daar gaan we een lekkere taart van maken binnenkort.
We hebben maar 1 dag gekookt en hebben ons alle andere dagen goed laten verwennen door de horeca in Bolsena en omgeving. En dan natuurlijk vooral in ons favoriete restaurant ‘Het Steegje’ (zoals het door ons omgedoopt is): iedere avond volle borden, enorme pizza’s en mega-portie desserts. En natuurlijk na afloop 3 flessen drank op tafel, goh wat een straf. Dat alles leverde ná de vakantie natuurlijk wel een weegschaal op die een beetje meer aanwees dan vóór vertrek
maar ach, dat was het waard!
We hebben op de laatste dag nog even flink ingeslagen in de supermarkt: pasta’s, saus, kazen en vleeswaren in allerlei soorten, drank, olie, azijn, koekjes en wijn natuurlijk! Bij de wijnhandel sloegen we genoeg in om nog 2 cadeau’s binnen te slepen: een fles rode wijn en… het felbegeerde kelnersmes van de Est! Est! Est! wijn uit deze regio. Ik denk dat de wijn nóg lekkerder smaakt als hij met dit mes geopend is ![]()
De terugweg verliep ook voorspoedig, al had het zoeken naar een slaapplaats wat voeten in aarde. Veel Gasthausen waren vol of gesloten, dus we hadden pas na 3 dorpen een plekje gevonden. In dat dorpje bij de Griek gegeten, een hele belevenis: wat een onprofessionele bende. Wel gelachen, vooral om het meisje dat vol trots de frambozen-bananenshake kwam brengen en daarbij zei dat ze hem zelf voor ons gemaakt had (had ze wel een half uur over gedaan, maar ja, als hij dan heel lekker is…).
Zaterdag aan het eind van de middag waren we weer thuis en keken we terug op een héérlijke week!. En gelukkig scheen het zonnetje hier!