Ik luister naar de muziek die door de keukenmuur heenschalt. Ik vind bzn goed. Ik kan wat ze zingen niet verstaan, ze zingen in het Frans en in het Engels, maar de muziek doet me denken aan mijn eigen stad, het zijn droevige melodie?n, gevoelige liederen. De zanger heeft een snik in zijn stem, de zangeres zingt kraakhelder. Ik begrijp waarom bzn populair is in Nederland.
'Moeten we het konijn geen eten geven?' vraag ik Diop.
'Het kan wel een dagje zonder. Kom, laten we zelf wat gaan eten. Heb jij al gegeten?'
Ik schud mijn hoofd.
We maken rijst met sambal. Youssou eet mee. Hij zet de muziek zachter en lijkt niet boos meer, maar hij zegt weinig. Ik kijk naar hem terwijl hij eet. Youssou is een vluchteling, denk ik. Een politieke vluchteling. Het is alsof hij van een andere planeet komt.
Wanneer ik de volgende morgen de badkamerdeur opendoe, probeert het konijn te ontsnappen. Ik doe de deur net op tijd dicht. In het korte ogenblik dat ik naar binnen kon kijken, zag ik dat de vloer bezaaid was met kleine keutels.

Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>