Vandaag is het dan zover, Mark en ik gaan naar de langverwachte Zoom Experience. Ik ben erg benieuwd wat ik er van moet verwachten. Ik lees net op de weblog van Chris dat het haar een beetje tegenviel, en wel om het feit waar ik ook al erg bang voor was: Het is druk!

Het mag de pret niet drukken, als er niets aan is, gaan we Utrecht wel even onveilig maken Zoom! Here we come

Lachen, leuk zo’n Australisch plekje dat Yass heet :D

Al 2 jaar staat er in onze vensterbank een rode Bascilicumplant die we in 2005 meegenomen hebben uit Bolsena. We hadden tot die tijd alleen nog maar kennis gemaakt met groene bascilicum, maar er bestaat dus ook rode (en nog 500 andere soorten trouwens). Onze overburen op de camping hadden een hele struik staan en wij hebben op een onbewaakt ogenblik een stekje er vanaf getrokken en die op goed gelukt meegenomen naar Nederland om te kijken of we ook rode bascilicum konden kweken. En ja hoor! Het gaat steeds beter met ons stekje. Het is ondertussen al een hele struik geworden die één keer in de zoveel maanden gesnoeid moet worden.

Na de laatse bloei heb ik de zaadjes uit de bloemen gehaald en zal ik kijken of ik er nieuwe plantjes van kan zaaien. Ik ben erg benieuwd of dat allemaal gaat lukken. Hieronder een foto van hoe we het plantje vanuit Italië verscheept hebben naar Nederland, en hoe deze nu prachtig in bloei staat in onze vensterbank.

Na 2 mooie plaatjes dan nu eindelijk de foto’s waarvoor ik eigenlijk naar Gorredijk ben getogen. Foto’s van lelijke dingen in het dorp. Het leek uiteindelijk moeilijker dan de mooie dingen, maar 1 winkelstraat kan ook best een hoop lelijke dingen hebben, dat blijkt wel.

Eigenlijk was mijn opdracht lelijke dingen te fotograferen. Daarover morgen wat meer foto’s, nu nog maar even een mooi element in Gorredijk.

Sinds vandaag ben ik in het bezit van een nieuwe gadget. Het is de Creative Zen, een erg gave MP3 speler. Sinds ik met de trein naar het werk ga luisterde ik via mijn mobiele telefoon eigenlijk altijd al naar de radio. Maar vaak genoeg zijn er leuke programma’s op internet te luisteren of leuke MP3’tjes, en wat is er nou fijner om die lekker onderweg te luisteren.

De Zen is niet alleen een MP3 speler, maar je kan er ook foto’s en video’s mee kijken. Al met al een super dingetje. Ik hoef me in ieder geval niet meer te vervelen in de trein. Oh en trouwens, complimenten voor Bol.com, gisteravond om 20:57 besteld, en vanmorgen om 11 uur was hij al afgeleverd. Chapeau.

Zondagmiddag had ik van mijn fotocursus de praktijkmiddag. In het pitoreske plekje Gorredijk moesten 2 groepen foto’s gaan maken. De ene groep moest de mooie kant van het dorp verwoorden in foto’s, de andere groep juist de lelijke plekken van het dorp. Ik zat bij de groep die de lelijke dingen op de foto moest zetten. Een leuke opdracht wat weer een hoop plaatjes opleverde (ook mooie plekjes, want dat is toch leuker te schieten dan lelijke dingen).

Op de terugweg van Gorredijk naar Heerenveen ben ik binnendoor gereden, met als reden dat de zon al redelijk laag stond en er toch vast wel een mooi plaatje moest komen tijdens de rit. En jawel hoor. Deze paarden zorgden voor het ‘perfecte’ plaatje.

Toen ik (Olga) 5 jaar geleden naar Heerenveen emigreerde, had ik toch zo mijn zorgen. Eén daarvan was het inschrijven bij de gemeentelijke basisadministratie in Heerenveen, zodat ik geen ‘egte Utregse’ meer was. Maar wat mij ook zorgen baarde, was het gebrek aan een ijssalon in Heerenveen. Want iedereen die mij een beetje kent weet dat ijs tot mijn eerste levensbehoeften behoord!

Vrijdagochtend las Willem de plaatselijke krant. Ik sla die meestal over: op de voorpagina staan altijd berichten als ‘man rijdt 3 kilometer te hard’ en ‘vrouw valt van fiets’. Nou. dat geloof ik wel. Maar deze keer stond er waarrempel wereldnieuws in de krant, Willem maakte deze vroege ochtend goed met het volgende nieuws: er was een ijssalon geopend in Heerenveen!!! Hoewel het buiten niet tropisch was, wist ik wat mij deze dag te doen stond. Eind van de ochtend ben ik langs gegaan bij “Puur, IJs & Chocola.“ En ik werd daar héél enthousiast. Want naast heerlijk ijs, wat overigens heel mooi opgemaakt in de bakken pronkt, hebben ze dus ook chocola. Heel veel chocola. En vooral ook héle lekkere chocola. Bon Bons van het merk Visser, die we sinds ongeveer een jaar ook in Utrecht altijd kochten bij Simon Lévelt. Dat is echt de lekkerste bon bons die ik ooit gegeten heb, en ze hebben altijd heerlijke, verrassende smaken zoals Willem zijn favoriet ‘'appelstroop’.

Helaas is de website van Puur (http://www.proefpuur.nl) nog niet operationeel, maar ach, het gaat natuurlijk om de smaak dus je moet er eigenlijk gewoon even langsgaan voor een ijsje. en dan neem je voor thuis gewoon een lekker doosje bon bons mee!

Het was het wachten weer waard! Maar vanaf vandaag mogen de zakken pepernoten weer open!! Olé....

M’n broertje Pieter is op dit moment New York onveilig aan het maken. En hij is daar niet zomaar even op vakantie, nee hij gaat de Marathon van New York lopen!! Een super prestatie en hoop echt dat hij ‘m uit kan lopen.

Op z’n weblog houdt hij een dagboek bij van zijn bevindingen en een fotoboek!! Zeker een bezoekje waard dus.