Het World Wide Willem

Vandaag (woensdag 24 november) is hét voorbeeld van 2 uitersten. Tussen 8 en 9 uur was ik getuige van zowel kerstdrukte als kerstrust. Voor mij zit er niets anders op dan vandaag, de dag voor kerst gewoon te werken. Op zich geen problemen mee. We vieren kerst buitens huis en hoeven het huis dus niet in picobello staat te brengen, geen kilo’s eten in te slaan en ook de versiering in huis mocht dit jaar een stapje terug. Op zich wel lekker, want je hoeft je nergens druk om te maken (heb ik dit nog in huis, heb ik dat wel gehaald, en heb ik hier wel genoeg van).

Aan de andere kant heeft juist dát ook wel weer wat. Lekker bezig zijn met kerst, winkeltje in, winkeltje uit, kerststukjes maken, lekkere recepten bedenken en op die manier toeleven naar kerst. Nee, het toeleven naar kerst gaat dit jaar op een iets lager pitje, en dat is ook niet erg. Maar je leeft dus wel in een totaal ander ritme dan 90% van de overige bevolking vandaag.

Om 8 uur reed ik dus langs de supermarkt waar het parkeerterrein al tjokvol stond en mensen aan het vechten waren voor een parkeerplekje. 25 minuten later arriveerde ik in Meppel op m’n werk en daar was het tegenovergestelde. Daar arriveerde ik als 8e werknemer van de in totaal 85. Gelukkig kwam ik vandaag niet voor niets, want mocht meteen aan de slag omdat internet en outlook niet werkten. Maar rustig is het wel. Op zich niet heel erg. De laatste loodjes van Serious Request nog even volgen en verder vandaag maar even m’n mail wegwerken, nog ff een adviesstukje schrijven en dan vakantie!

Voor iedereen die ik het nog niet gewenst had: Een hele fijne kerst gewenst!