Aardbeienacademie

imageZeg aardbeien en ik fleur helemaal op! Net als vele anderen op deze wereld ben ik gek op aardbeien! Als ze ook maar even voor een redelijke prijs beschikbaar zijn koop ik ze. En sinds ik op mezelf woon probeer ik ook elk jaar zelf aardbeitjes te kweken in de tuin. Helaas meestal zonder al te veel succes. Ze zijn klein, niet smaakvol, en die ene grote die er dan aangroeit wordt aangevreten door SLAKKEN!. Dramatisch dus. Maar er is hoop!

De Aarbeienacademie.

De Wat? De Aardbeienacademie, van een echte aardbeienteler leren hoe je zelf de lekkerste aardbeien kan kweken. Wow, dat is precies wat ik wil!
Het hoe en wat zal ik even proberen kort te verwoorden.

Een paar jaar geleden was ik op internet gewoon op zoek naar informatie over aardbeien kweken. Ik stuitte op de(toen nog met 1 bericht gevulde) weblog van Jan Robben, aarbeienteler in Oirschot. Ik besloot zijn weblog aan mijn RSS reader toe te voegen en zodra hij wat zou schrijven kon ik lezen wat hij te melden had over aardbeien.
Na een jaar begonnen er opeens wat berichtjes binnen te stromen en al snel volgde in 2010 elke week een update van het wel-en-wee van een aardbeienkweker. Ook op Twitter was Jan Robben actief en begon ik hem ook te volgen.

Tot het eind 2010 meldde te stoppen met zijn aardbeienbedrijf. Een logisch gevolg van supermarkten die alleen aardbeien tegen stuntprijzen willen verkopen en totaal geen interesse hebben in aardbeien die smaak hebben waar je als consument ook best iets meer voor wil betalen. Zelfs hele palletjes met geplukte aardbeien werden soms door de Plusmarkt vergeten op te halen. Al met al, reden om te stoppen en een andere weg in te slaan voor Jan Robben. Die andere weg bestaat dus o.a. uit het verkopen van aardbeienplanten aan de consument zelf, zodat ze dus niet meer afhankelijk hoeven te zijn van of de supermarkt de lekkere aardbeien wil verkopen, nee, je kweekt ze zelf en kan ze eten wanneer de tijd (en de aardbei) rijp is! Fantastisch idee toch?!

Na de bekendmaking heb ik me meteen ingeschreven, samen met vriendin Margriet en collega Mark en Martine. En komende zaterdag is het dan zover. Dan vertrekken we richting Oirschot om de planten op te halen, te genieten van alle georganiseerde activiteiten en start het academisch aardbeienjaar in de hoop van elke plant aan het eind van het jaar zo’n 3 ons aardbeien te kunnen plukken en volgend jaar zelfs 700 gram!

Elke week krijgen we tips en trucs hoe we de aardbeien moeten verzorgen, en dat zal vooral er op neerkomen dat we veel water moeten geven bij mooi weer en de plantjes goed vertroetelen met mest en zon!

Ik heb er zin in! Mocht je nog mee willen doen?! Opgeven kan op de website van de aardbeienacademie, en ik wil zaterdag de plantjes eventueel wel voor je meenemen!

image
De grootste oogst ooit (2005) uit de tuin van mijn ouders

image
Waar je dan wel weer hele lekkere dingen van kunt maken. Aardbeientiramisu bijvoorbeeld

image
En zo kwam ik erachter dat ik Jan Robben met zijn Strawberrytree al eens getroffen had bij een beurs in Breda

Buzzer - Maggi Wokblokje

imageHet is ongeveer 1,5 maand geleden. Via Buzzer, de website waar je d.m.v. je mening kan laten weten wat je van bepaalde producten vindt, ontving ik, nadat ik al denk ik 1,5 jaar ingeschreven sta, eindelijk eens een fysiek product om te ‘buzzen’!

Om even bij het begin te beginnen. ‘Buzzen’ wat is dat eigenlijk. Nou simpel, je krijgt van een bepaalde fabrikant een nieuw product binnen, en het is de bedoeling dat je daar samen met familie, vrienden, collega’s of wie dan ook een mening over gaat vormen. Het product testen, proeven, bekijken, voelen. Alles kan gedaan worden om een mening los te krijgen. Erg interessante informatie natuurlijk voor de fabrikant.

Ik was dit keer uitverkoren om het “Maggi Wokblokje” te buzzen. Via Buzzer ontving ik een doos met daarin 2x 3 dozen met verschillende smaken wokblokjes. Daarbij 10 spatels, knutseldoosjes om de wokblokjes uit te delen aan vrienden, familie en collega’s en stickers om de verschillende wokblokjes uit elkaar te houden, aangezien ze wel erg veel op elkaar lijken in de verpakking.

Via Twitter werden we aangespoord om recepten te bedenken, en opeens schoot mij te binnen om zo’n wokblokje te gaan testen in combinatie met een kaasfondue. Aangezien mijn zusje en haar vriend ook de Wokblokjes moesten buzzen, hebben we met hen een fondue afspraak gemaakt! En afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover!

image

Met de fondue, 2 verschillende kaasfondues en 2 verschillende Maggi Wokblokjes in de aanslag gingen we het avontuur aan. Na het bestuderen, enigszins aanpassen van de verpakking, en het opwarmen was het dan tijd om het knoflook/peterselie wokblokje in de kaasfondue te laten smelten. Wonder boven wonder, er vonden geen chemische reacties plaats en het zag er nog lekker uit ook! Tot zover al missie geslaagd!

image

De smaak waren we niet ontevreden over, al kon het lekkerder, wat wel bleek aan de 2e ronde! Een ander merk kaasfondue (Jumbo), en onze favoriet, het Basilicum Wokblokje!  Wow. Dit was de perfecte combinatie bij heerlijke tomaatjes, brood, champignons en courgette.

image

Een aanrader dus. Kaasfondue zonder blokje is als saté zonder stokje!

image

De (Boer) bakkerij

image

Huize De Boer ruikt op dit moment als een bakkerij. De geuren van heerlijke appel/perentaart gaan door alle kieren van het huis heen en zelfs hier boven loopt het water me in de mond. Helaas moet ik nog tot morgen wachten voordat ik van dit lekkers mag proeven.
Dat brengt me wel op het verhaal van de bakkerijen Oslo. In deze stad is een bakker namelijk niet alleen een plek waar je je brood koopt, maar in de meeste gevallen ook een plek waar je heerlijk kan lunchen. En waarom ook niet?! Waar kun je nou beter een broodje eten dan bij degene die expert is in het maken van brood. Maar ook een lekker bakje koffie met een koek is daar natuurlijk te verkrijgen.  In Nederland zie je dit fenomeen wel een klein beetje opkomen, maar toch niet in die mate als waarin we dit in Oslo zagen.

Ik verlekker me dus nog even aan bovenstaande foto, en weet dat er beneden die lekkere taart staat, misschien toch stiekem al even een klein hapje proeven?

Food from our own garden

image

Herfst heeft bij mij altijd twee kanten. Het idee dat de zomer bijna weer voorbij is, maar ook de mooie dagen, kleuren en het licht wat er in de herfst is maakt me altijd toch weer blij dat het niet het hele jaar zomer is. Ook de tijd van oogsten is weer aangebroken. En door de jaren heen is ons ‘assortiment’ eetbare planten in de tuin steeds groter geworden. Dit jaar hebben we voor het eerst San Marzano tomaten uit Italië in de tuin staan, we hebben natuurlijk 2 fantastische bramenstruiken die dit jaar al een kilo of 6 bramen gegeven hebben. Verder natuurlijk een hele berg lekkere kruiden, zoals Wilde Marjolein, Peterselie, Rozemarijn, Bieslook en Maggi, en natuurlijk niet te vergeten, de aardbeien! En alles kan nu geoogst worden.

Vanavond zijn we 2 kilo tomaten aan het omtoveren tot een heerlijke tomatenpuree. Ik ben benieuwd of het wat wordt!

Hoge Thee

Gisteren waren we bij Pieter, en die heeft ons enorm verwend met een High Tea. Er was geen ‘nee’ te koop en er was meer dan voldoende: sandwiches met zalm, sandwiches met kip/kerriesalade, kleine saucijzenbroodjes, bonbons, fruit, versgebakken brownie en scones met 3 soorten jam, versgeklopte slagroom, versgeperste jus d’orange en natuurlijk: thee! Zo, volgens mij heb ik alles genoemd. Alles was even lekker en we hebben het ons dan ook prima laten smaken. Zo prima dat we bommetje vol zaten aan het eind van de middag! We zijn maar even naar buiten gegaan om een rondje te lopen, toen zakte alle zoetigheid weer wat.

Na thuiskomst hebben we Triviant uit de kast getrokken. Waren nou de blauwe of de gele kaartjes de moeilijkste? En waren we nou gewoon te slim voor de makkelijke kaartjes of….? Nou ja, na een fikse strijd haalde Willem de winst binnen. Het was inmiddels half 8 en tijd om naar huis te gaan. Avondeten? Dat hebben we maar overgeslagen, geen moment gemist ook!

Bedankt voor de geslaagde middag/avond Pieter!!!