Het World Wide Willem

Met Mies, Linda en de kinderen zijn we afgelopen weekend in het Bos van Ypey nabij Tytsjerk geweest. Daar kwamen de Rhododendron net uit knop. Prachtige bloemen!

Vandaag 2 jaar geleden was onze trouwdag! De dag na onze bruiloft hebben we bovenstaand plantje gekocht, toevalligerwijze genaamd “The Bride”. En het leuke is, elk jaar rond onze trouwdag gaat hij bloeien! Symbolisch, maar wel erg gaaf!. Wij gaan in ieder geval nog even lekker van ‘onze dag’ genieten en eens heerlijk uit eten bij de Italiaan.

Ik ben helemaal blij! Vanaf vandaag is het dan eindelijk lente! Nou ja, het is het al heel lang, maar vandaag was de heugelijke dag. Heerlijk m’n avondmaaltijd buiten opgegeten! Nou wat wil je nog meer. Heerlijk tussen de bloembollen die (bijna) allemaal bloeien, de plantjes die we opgekweekt hebben vanuit zaadjes en de alweer gekochte andere plantjes. De zomer mag komen, maar eerst genieten we nog even lekker van het voorjaar, want kijk nou eens hoeveel pracht dit geeft!

Na ruim 2 maanden sneeuw was ik vanochtend dan ook niet echt blij om te zien dat de wereld wéér wit was. Zag het er eindelijk naar uit dat alle sneeuw zo’n beetje gesmolten was valt er weer een paar centimeter. Nee, ik heb het helemaal gehad met die sneeuw! Ik wil lente! Ik wil de bloembollen om hoog zien komen. Ik wil(met of zonder) jas in het zonnetje buiten kunnen zitten en genieten van het mooie weer. Helaas stelt de natuur ons dit jaar erg op de proef.

Gelukkig is er dan altijd aan het begin van het jaar het sneeuwklokje wat zijn kopje alvast boven de grond uit steekt. En dan met deze sneeuw maakt het ‘t plaatje helemaal compleet.

Afgelopen zondag zijn Olga en ik een middagje wezen zoomen met Mark. We hebben een plekje tussen Emmen en (in dit geval Utrecht) uitgekozen en kwamen in Echten terecht. Een niet echt heel bijzonder gebied om te lopen, maar uiteindelijk mag dat de pret voor mooie foto’s niet drukken, want we hebben een mooie foto’s kunnen schieten.

Het was vorig jaar rond deze tijd. We waren er een weekje tussenuit naar Italië en liepen aan het eind van de dag door één van die typische Italiaanse dorpjes, met dito leuke steegjes. Ergens boven in het dorp, na een hele klim, liepen we een doodlopend steegje in, en zagen daar opeens een plant in bloei die we niet kenden.

Nu zijn er wel heel veel planten die ik niet bij naam ken, maar meestal komt je de bloem of het blad wel ergens bekend van voor, maar dat had ik bij deze plant totaal dus niet. Tot mijn grote vreugde zag ik dat deze plant in de uitgebloeide bloemen zaadjes bevat, waardoor we dus de gok konden nemen en deze zelf gaan kweken.

Zo gebeurde het dus dat ik in april van dit jaar 2 meegenomen zaadjes in de grond gestopt heb en dat binnen 2 dagen er al kleine plantjes naar boven kwamen! Wow. Maar de vraag was natuurlijk, om wat voor plant ging het hier? Niemand kon het me vertellen. Ik heb daarom twee foto’s op een plantenforum gezet van deze onbekende plant. En jawel, binnen een dag had ik een reactie.  Het blijkt om de Mirabilis Jalapa, of op z’n Nederlands, Nachtschone, te gaan.

Nu een jaar naar dato, staat deze plant (zij het wel iets kleiner dan in Italië) bij ons op het terras te pronken met die prachtige bloemen! Ik ben er super blij mee. Nu maar hopen dat hij weer nieuwe zaadjes gaat leveren zodat we er volgend jaar ook weer van kunnen genieten.

DAGPAUWOOG

Frivool fladdert hij de kanten
op en af
een dwarrelende tuimeling van kleur
vlindert stil zijn eigen weg
dronken van een bloem
na bloem
na bloem

hoe fel zijn hartstocht glanst
in mijn dagpauwoog
waaiert wijd een regenboog

ontspringt de dans
van de verzamelaar
zingt hemelhoog
zijn gloria.

Rudi J.P. Lejaeghere